URLOP PRACOWNIKA W NIEPEŁNYM WYMIARZE PRACY

URLOP WYPOCZYNKOWY
Wymiar urlopu wypoczynkowego zależy przede wszystkim od stażu pracy, czyli od długości okresu pozostawania w pracowniczym stosunku pracy. U pracowników ze stażem pracy poniżej 10 lat urlop wynosi 20 dni, a powyżej 10 lat – 26 dni.
Warto w tym miejscu zaznaczyć, że staż urlopowy zależy również od zdobytego poziomu wykształcenia. I tak zgodnie z art. 155 § 1 KP do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się z tytułu ukończenia:
– zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej – przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 3 lata, – średniej szkoły zawodowej – przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat,
– średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych – 5 lat,
– średniej szkoły ogólnokształcącej – 4 lata,
– szkoły policealnej – 6 lat,
– szkoły wyższej – 8 lat.
Watro pamiętać, że lata nauki nie sumują się. W przypadek pokrywania się okresów nauki z okresem zatrudnienia rozstrzyga nam art. 155 § 2 KP. Zgodnie z nim do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się albo okres zatrudnienia, w którym była pobierana nauka albo okres nauki, w zależności od tego co jest korzystniejsze dla pracownika.
Pracownik podejmujący jednocześnie zatrudnienie w dwóch bądź więcej stosunkach pracy korzysta u podstawowego i dodatkowego pracodawcy z urlopu wypoczynkowego w takim samym wymiarze. Dzieje się tak przy założeniu, że wymiar czasu pracy u każdego z tych pracodawców jest taki sam. Każdy z tych urlopów jest rozliczany i udzielany niezależnie od siebie. Dzieje się tak również w sytuacji, gdy pracownik jest zatrudniony u tego samego pracodawcy.
URLOP W NIEPEŁNYM WYMIARZE PRACY
Kodeks pracy porusza również zagadnienie dotyczące urlopu wypoczynkowego pracownika który podejmuje pracę w niepełnym wymiarze pracy. Zgodnie z art. 154 § 2 KP wymiar urlopu dla takiego pracownika ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika, biorąc za podstawę wymiar urlopu określony dla pracowników w pełnym wymiarze czasu pracy, tj. 20 lub 26 dni. Oznacza to, że pracownik, któremu przysługiwałoby w pełnym wymiarze czasu pracy 20 dni urlopu – w niepełnym wymiarze pracy np. urlop pół etatu w tej sytuacji wyniesie 10 dni, pracując na 1/4 etatu – 5 dni, itd. Niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia. Należy pamiętać, że zgodnie z art. 154 z 2 § 1 KP urlopu udziela się w dni, które są dla pracownika dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy oraz, że urlop przelicza się w wymiarze godzinowym, odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu pracy pracownika w danym dniu. Jeden dzień urlopu w wymiarze godzinowym odpowiada 8 godzinom pracy. Warto w tym miejscu zauważyć, że pracownik pracujący na część etatu może pracować albo codziennie w zmniejszonej liczbie godzin niż podstawowa norma czasu pracy albo tylko w niektóre dni tygodnia. W jednym i drugim przypadku inaczej wygląda udzielenie urlopu. Jeżeli pracownik wykonuje pracę codziennie w zmniejszonym wymiarze czasu pracy to zgodnie z wyżej powołanym przepisem należy mu udzielić urlopu za wszystkie dni pracy. W tym przypadku jednak jeden dzień urlopu nie będzie odpowiadał jednemu dniowi pracy, gdyż dzień pracy będzie trwał krócej niż 8 godzin. Dla przykładu jeżeli dzień pracy pracownika wynosi 5 godzin, a pracownik chciałby wziąć cały tydzień urlopu to urlop w tym przypadku nie będzie udzielony na całe 5 dni, tylko na 3 dni (5 godzin x 5 dni = 25 godzin, 25 godzin : 8 godzin = 3,1 dnia). Z kolei pracownik wykonujący pracę 3 dni w tygodniu po 8 godzin, chcąc wziąć cały tydzień wolnego, wykorzysta 3 dni tego urlopu123. Ogólną zasadą dotyczącą urlopów jest nabywanie urlopu za dany rok i obliczanie jego wymiaru w odniesieniu do roku kalendarzowego. Według Departamentu Prawnego Głównego Inspektoratu Pracy, skoro wymiar urlopu ustala się w odniesieniu do roku kalendarzowego, to wydaje się zasadne, aby pojęcie „wymiaru czasu pracy” w art. 154 KP interpretować jako roczny wymiar czasu pracy. Zgodnie z taką interpretacją aby ustalić wymiar urlopu dla osób pracujących w niepełnym wymiarze czasu pracy, którego miesięczny wymiar pracy jest określony godzinowo, należałoby: 1. obliczyć roczny wymiar czasu pracy tego pracownika określony w godzinach, 2. obliczyć roczny wymiar czasu pracy pracownika pełnoetatowego określony w godzinach, 3. obliczyć iloraz wymiaru z pkt 1 i pkt 2, 4. pomnożyć iloraz z pkt 3 i wymiar urlopu (odpowiednio 20 lub 26 dni), 5. zaokrąglić wynik do pełnego dnia. W tym miejscu należy zwrócić jeszcze uwagę na art. 292 § 1 KP, który wprowadza zasadę, że zawarcie z pracownikiem umowy o pracę przewidującej zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu pracy nie może powodować ustalenia jego warunków pracy i płacy w sposób mniej korzystny w stosunku do pracowników wykonujących taką samą lub podobną pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, z uwzględnieniem jednak proporcjonalności wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń związanych z pracą, do wymiaru czasu pracy pracownika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *